Dit voorjaar had mijn vrouw een probleem met haar ogen, na een bezoek aan de oogarts werden wij doorverwezen naar de neuroloog die na enkele tests ons vertelde dat mijn vrouw ms had. Hij zei dat het probleem met haar ogen weer helemaal goed zou komen, ik vermoed dat mijn vrouw reeds langer symptomen heeft want sinds enkele jaren was haar karakter op momenten niet te harden. Vlak na die eerste opstoot werd ze plots heel vriendelijk van karakter, begripvol, dankbaar een kompleet andere vrouw, ik sprak hierover met de neuroloog die bevestigde dat dit te maken had met ms. Ondertussen zijn we enkele maanden verder en mijn vrouw haar karakter is terug zoals vroeger, vlug boos, onredelijk...... Zijn er nog die zich herkennen in dit verhaal ?
Ikzelf heb al 34 jaar de diagnose gesteld gekregen van Ms. Ik spuit betaferon om de twee dagen en dat is tot op heden goed te verdragen. Geen blijvende letsels tot nu toe. ik kan alleen maar beamen dat mijn karakter ook niet in de positieve zin veranderd is. soms kan ik voor onozele dingen zo uit mijn slof schieten tegen mijn naasten. daarna heb ik daar dan spijt van maar is het kwaad toch maar geschied.
Bedankt voor uw reactie, ik dacht toen ik vernam dat mijn vrouw ms had en haar woedebuien met deze ziekte te maken hadden ik er makkelijker mee zou kunnen omgaan... Maar dit is toch moeilijker dan ik had gehoopt, wanneer ik er met iemand over kan praten lucht dit wel op.
Hallo Johndoe1964, Dat is dikwijls het probleem met wij MS-patiƫnten, onwillig maar we kunnen ons behoorlijk veel minder beheersen door die pijnen e.d. dat we moeten verdragen ! We beseffen dat we onze naasten daarmee leed aan doen, het is niet gemakkelijk voor wie ermee leeft maar ook niet voor diegene die het moet verduren ! We kunnen juist "sorry" zeggen, ik neem toch anti-depressiva om me een beetje onder controle te kunnen houden, maar het is niet altijd evident. Ik wens je van harte kracht en goede moed toe, maar we zijn soms onszelf niet, daar moet nog iets op gevonden worden. Fijne avond nog en tot wederlezen, Marina.
Het zou voor mij al een hele opluchting zijn mocht mijn vrouw nu en dan eens sorry zeggen wanneer ze weer eens een woede aanval krijgt, momenteel zit ik er zelf een beetje door en voel dat ik dit onterecht afreageer op andere mensen en dit kan niet de bedoeling zijn. De neuroloog heeft mijn vrouw afgeraden om antidepressiva te nemen omdat hij dit niet goed vind en het altijd beter is om het zelf te overwinnen ? denk dat mijn vrouw naast ms ook nog eens van nature uit geen gemakkelijk karakter heeft, haar vader was ook geen gemakkelijk iemand..... Ik weet dat er mensen zijn die het slechter hebben, maar het het moest er toch even uit...
Hoi hoi, hoe moet ik hier beginnen he, ik heb zelf al 5 jaar ms, ben altijd onafhankelijk geweest, en was altijd diegene die anderen aan het lachen maakte, goede sportieve , nu...plots kan je niet hetgene meer doen , en in de eerste plaats het aanvaarden was moeilijk voor mij, dus heb ik toch , zonder het te willen he ...3 jaar depressief geweest , niemand kon goed doen, en de mensen die lief waren , haatte ik , gewoon omdat ik het niet aanvaarde, en niet wou dat iemand me met iets moest helpen he, koken oa..kon ik nooit omdat mijn benen als ik stond, pijn deden, enz...en voeten ...dus dan deed mijn man dat, en vond het echt soms vreselijk als hij vroeg, leg je maar in je bed , of rust maar, ik wou dat niet, en wil niet dat iemand me commandeerd wat ik moet , ik weet zelf wel wat ik kan he, en je moet het zelf ondervinden denk ik, ieder geval is anders he ...aaach, zo ingewikkeld he, ik weet niet hoe lang ze de diagnose heeft gekregen he ...maar het eerste is het verwerken van het te horen dat je ms heb, voor mij was dat het ergste he, dat verwerken, dat ik niet meer kon gaan werken, het werjk dat ik zo voor leefde en graag deed. Is heel erg als dat alles door je hoofd spookt hoor!
Je denkt altijd het ergste he ....maar misschien was het bij mij ook de medicatie he, ik kreeg andere omdat ik vroeg als ze niks tegen de pijn krampen in benen en spierpijnen , ongelooflijk , haddenn, en gaf me iets, waarvan het nog niet zo bekend is, en de ene reageerd goed en de andere niet, dus bij mij niet dus ...toen weer direct op effexor overgeschakeld en amantan , die nu jammer genoeg plots uit de markt is genomen he ....aaach, dan op een gegeven moment ga je het toch aanvaarden, maar nog steeds niet willen dat iemand iets voor je doet he, en dan komt het besef he,; dat het zo niet verder kan, en heb me toen sinds nu nieuwjaar voorgenomen dat ik zo niet meer ging doen he , had het toch zeker eens in de maand, maar nu sinds nieuwjaar me volledig anders aangepakt, en besef dat mijn mzan en zoon me nog steeds graag zien en sindsdien allebei leuke hobby gevonden , en genieten van leuke momenten,samen , en niet te veel betuttelen, want daar kon ik absoluurt niet tegen dat ze zeiden van , ga maar effe liggen, weet zelf wanneer ik moet stoppen en gaan liggen he ...als ik moe ben, en dan doe ik dat , nu vecht ik daar niet tegen maar als ik moe ben rust ik uit, en dan zie ik het lukt zo goed, en mijn huis ziet er niet meer zo piekfijn uit, ligt wel stof, en zo, maar nu leven we tenminste, en kan mijn man ook eens iets zien liggen, wat hij ervoor ook niet kon he, ..als ik me goed voel doen we iets leuks , en anders ja, dan thuis he, maar ook lekker gezellig maken he ...aaach , komt vast goed hoor, misschien tijd geven ook, weet dat het moeilijk is ook voor jou om met iemand met druifbuien samen te zijn, maar dan gewoon effe weg gaan he, en er niet op in gaan, en effe buiten of weg tot ze afgekoeld is, heb ik zelf gehad he, dus weet waarover ik spreek hoor! Aaaaach , waar’om is het zo’n rare ziekte he .....ik heb nu 6 jaar bijna ms, in april volgend jaar ....had het al lang maarja, je weet het niet he .... maar weet het 6 jaar ongeveer, en nu pas is het weer rustig thuis gezellig en heb ik weer zin in het leven hoor! En zal altijd zo blijven, geen drifbuien maar lekker gezellig samen iets leuks doen , ook thuis, mijn man kookt op zaterdag , en we maken het nu echt heel gezellig, drink ook een glaasje schuimwijn en zo hoor, maar laat me lekker verwennen , en anders de trateur is er ook nog he ...hihi! Hoop dat je er iets aan hebt , grtjs Ann